I. DEEL Van Dieryck Volckertsz. Coornherts WERCKEN.
Dirck Volckertszoon Coornhert 1522-1590
"""Onder andere der ouden"""
"""Onder andere der ouden"""


Onder andere der ouden Opinien vindtmen oock eenighe die leeren d’onbegrypelickheyt, soo datmen metten zinnen niet waerlicx en mach begrijpen of verstaen, van de welcke oock was Arcefilaus den Scepticiens meest naevolghende, wiens Jongher was onder anderen oock eenen Lacydes, die wat te vroet wesende naerstelijck zijnen Spijskamer selve bewaerde, so datse niemant openen noch sluyten en mocht dan hy. Ende soo hy den slotel niet over hem en wilde draghen, placht hy, als de Spys-kamer gesloten was, die te legghen in een Doosken, ’t welck hy met een Zighnet toe zeghelde, ende liet dan den Rinck deur ’t slot inden Spys-kamer rollen, openende tot zyne wedercomste de Doose daer hy de slotel uyt nam, ende voorts de deure vande Spijs-kamer daer hy dan den Rinck vandt, die hy dan weder daer uyte nam, ende de Spys-kamer met oock de Doose daer den slotel in lach weder ghesloten ende toegheseghelt hebbende, liet hy den slotel weder deurt slot inrollen ende ginck henen. De Jonghers dese loosheydt bemerckende, hebben terstont als hy uyt was de Doose gheopent, de slotel daer uyte ghenomen, de deure vander Spys-kameren oock gheopeny, den Rinck op ghenomen, aten, droncken, ende namen dat hen beliefde, sloten de deure weder toe, beseghelden den slotel in ’t Doosken ende lieten den Rinck deurt slotgat inden Spys-kamere vallen, niet anders dan heur Meester dede. Waer nae Lacydes de vaten die hy uytgaende vol ghelaten hadde in ´t wederkomen ydel vindende, ende niet wetende hoe dat mochte komen, heeft, nae dat hy Arcelium hoorde leeren d´onbegrypelijckheydt, ghewaent dat sulcx in syn Spys-kamere gheviel, ende te dier oorsaecke Arcefilaum naeghevolcht ende syne opinie teghen de Stoiciens (soo die ’tcontrarie leeren) dapperlijck verantwoort, op een tijdt heeft hy zynre mede-Discipulen tot zynen Huyse ghebracht, ende bestaen henluyden te bewysen de waerheydt zynder opinien, als die de bewysinghe van dien niet van anderen gheleert maer self versocht hadde. Nadien dan, zeyde hy, ick selve sluyte, selve den Rinck inrolle, selve den Rinck op doende weder vinde ende de Spijs-kamer niet, waerom soude ick sulcx niet ghevoelen ende Zenonem metten zijnen adieu segghen? Men mach immers niet segghen datter een Dief binnenkomt, gemerckt den selven Rinck daer binnen is. d’Ander dit al verstaen ende ’t bedroch ghemerckt hebbende lachte hertelijck, ende heeft hem al lachende zijns onverstants onderrecht. Ende alsoo en heeft hy daer nae den Rinck niet meer ingherolt, noch hy en gheloofde niet so wel dat zijn zinnen bedroghen mochte werden, als hy de schade wel seecker ghevoelde, ende hadde soo te vergeefs ghephilosopheert. Maer syne Jonghers en waren niet soo dom, of zyluyden verstaende syn Ketterye, en braecken vry opentlijck het Zighnet af, druckende daer somtijdts een ander Zeghel, somtijdts gheen, als wel bemerckende ’t selve beyde huns Meesters opinie ghelijckformich. Daeromme hy inne gekomen zynde ende bevindende de Doose ongesegelt ofte ander gheselt, henluyden strafte: Maer als zyluyden daer teghen dan zeyden datse toeghesehelt was, ende hy daer op zeyde dat hy gheen Zeghel en sach: Of indien daer gheen Zeghel op en was, zyluyden zeyden dat hy vergheten hadde ’t zeghel daer op te doene, zeyde hy, als vastelijck wel ghedenckende dat hy ’t toegheseghelt hadde, dat zy met hem spotteden, ende zeyden zyluyden dan weder dat hy met henluyden spottede, ende dat als hy d’opinie wech gheneomen hadde, oock mede wech ghenomen hadde de memorie, alsoo dese opinie is. Waer teghen hy dan scherpelijck disputeerde, des syluyden dan ginghen tot eenighen Academicum leerende wat zy antwoorden souden. Alsoo disputeerdemen daer daghelijcks tusschen de Meester ende Jonghers, de Meester Academice, ende de Jonghers Stoice, ende en werde middeler tijdt gheen dinck onbesnoeyt ofte berooft ghelaten. Tot dat ten laetsten Lacydes, ziende dat hy niet en voorderde, voor de Spijs-kamere ginck zitten omme die te bewaren, maer ziende dat sulcks hem niet ghebeuren en mochte, ende oock niet en voorderde, zeyde ten laetsten opentlijck: Anders (zoo men) disputeren wy dese dinghen inder Schoolen, ende anders leven wy hier.

"""Onder andere der ouden"""