III. DEEL Van Dieryck Volckertsz. Coornherts WERCKEN.
Dirck Volckertszoon Coornhert 1522-1590
"""Venus met Cupido een tsamensprekinghe."""
"""Venus met Cupido een tsamensprekinghe."""


Venus met Cupido een tsamensprekinghe.

Hoe comet doch by Cupido weeldighe kint,
Na dien ghy al die Goden bevecht en verwint.
Oock my self, u Moeder niet en spaerdt uyt jonste,
Dat ghy Minervan so heel rustig laet sittē
Derft daer u Coocker pijlen? U Fackel hitten
U handt een boghe, of u lust schietens konst.
Cupido.
Dese ontsie ick Moeder, ter goeder trouwen.
Als daghen, ja maenden op ’tgelt dat u siel vermoort
Sydy wel oyt u daghen soo recht bly gheweest,
Om deughts ghewinne dat d’Edel ziele geneest.
Als ghy wel daghelijcx om sijt om ’tsnoode gelt
’tWelck als doornen ’twoort Gods in u verdruckt met ghewelt.
Ghy verkiest dan ’tgelt boven deught, ja boven God,
En blijft oock dan noch een louter Nar, geck en zot.
VVysgewaende.
Wats hier te Narren, te Gecken en te Sotten?
Dees quaedt clap en hout niet op met my te spotten\Sijnt al Sotten diet verstaen niet goet connen doen
Wie hoe wijs gheacht behoeft niet een Sots Caproen
Men mach meer deught uyt elc woort dan daden mercken
VVaerheyt.
Die niet en comt vande woorden totten wercken,
Maer min benaerstigt het weldoen dan ’twel spreken
Werdt den valbladighen vijchloosen Boom gheleken
Dees is vervloeckt daer hebdy oock voor te schroomen.
VVysgewaende.
Ja: ist al op my?com laet ons oock eens komen
Van u onnutte clap op mijn nutte daden
Neemt daer een muylpeer, slockt die in onghebraden,
Neemter noch een toe, twee, drie, vier wildyer meer.
VVaerhey d t.
Och, och, och, ghy doet my hertelijck seer
Helpt goey luyden wilt mijns onschuldts ontfermen
Wil dan niemant die waerheyt beschermen
So sal ick schudden van mijn vreetsame voeten.
U lichtvaerdigheydts stof en wijcken moeten
Om een plaets te vinden, daermen mijns waerdigh, is.
VVysg h ewaende.
Soo loontmen hem die al te rechtvaerdich is.
Die al te wijs is, ende al te waerachtigh.
Door te veel berispens bitter en tweedrachtigh.
Loopt voor den Duyvel, ghy qua Teve bijtigh
Met u bassende tonghe fel en verwijtigh
Comdy weer in dit gheselschap ongheropen
Ghy sult u saemroven wat dierder bekopen,
Heb ick u mijn Heeren daer niet hendigh verlost
Van die snoode moeder vande hate twistigh,
Sy meynde u, al heeftse haer venijn op my ghelost
Heb ick u mijn Heeren daer nie hendigh verlost
Traechlijck quamse in, maer ick deedt haer ruymen in post
Mijn vuysten stilden haer klap arghelistigh,
Heb ick u mijn Heeren daer niet hendigh verlost
Van die snoode Moeder van de hate twistigh
Soo verwint klare daedt duyster woorden mistigh.

EYNDE.


Want sy is dapper en ernstelijck van aenschouwen
Oock, doet haer manlijcke fierheyt, strengh van wesen
Als ickse ghenake met ghespannen boghe
Verschrickt my sulcx haer wacker omsichtig ooghe
Dat my Boogh ende Pijl ontvallen uyt vreesen
Venus .
Was Mars niet Vreeslijcker dan zy, Boefken eerloos
Noch maeckt ghy hem verwinnende gandts weerloos.
Cupido.
Die lockte my self, en ontfinck my begeerlijck
Maer Pallas cuysche ghesicht hout scherpe wachte
Als ick maer verschijn met een vyerigh gedachte
Doen my ancxtigh beven haer woorden vervaerlijck
By Jupiter seyt sy, comdy my beneven
Ic berove u met dees spietse het leven
Verscheur u, of werpe u int donckere Noorden
Dan siet sy fellijck schuddende soo ysselijck,
Op haer borst het slangharigh hooft afgrijselijck
Dat ick grillende vluchte uyt vrees van vermoorden.
Venus .
’tSy so, dat ghy Minervam dus ancxtigh ontsiet
Ooc haer borstlap (hoe wel Jove d’onderstrael niet)
Waerom blijven de Muyse dan van u ghespaert:
Ghespaert van u Pijlen deur soetheyt venijnigh
Hebben die oock de ooghen soo vreeslijc doordeurschijnigh
Schudden die oock ’thooft, Medusy, slangigh ghehaert.

Cupido.
Dees maechdekens moet ick (moeder) eer bewijsen
Om haer cuysch en eerbaer ghelaedt, waert om prijsen.
Oock en rust bemmermeer haer vlijtighe vroetheydt
Altijdt heeft singhens lust haer herten beseten
So dat ick my dickmael daer by heb vergeten
Gelockt zijnde deur des sancx lieflijcke soetheydt

Venus .
Wel, die zijn dan ghespaert om haer eerbaer seden,
Maer waerom laet ghy Dianam doch met vreden?
Cupido.
Die siel op een ander begeerlijckheydt lustigh
Want sy om Herten snelle en Hinnen versaecht,
Die sy stadelijck naspoort, vangt schiet ofte jaecht
Nemmermeer ledich en is, stille noch rustigh.
Sy swerft als een Blixem op bergen en dal
So rasch, dat ickse niet en mach achterhalen
Dus zijn vlercken en pijlen, op haer onnutte.
Hoe wel ick haer broeder, meester vander boghen
Dick int hert treffe deur sijn alsiende oogen,
Met het lieve leedt van mijn gheschutte.

EYNDE,

Doet ledigheyt uyt uwe sinnen ,
So breeckt ghy den Boge der Minnen.

"""Venus met Cupido een tsamensprekinghe."""